Week W24 · 8-14 juni 2026
Build AI. Run AI. Own AI.
Ik bouw dit niet in een lab, maar middenin mijn eigen leven als zzp'er en vader — en toch ontwerp ik elke keuze alsof er een enterprise-klant op leunt: multi-tenant vanaf dag 1, secrets die nooit een mens ziet, migraties die nooit terug kunnen. Dit is het logboek van die combinatie: zelf bouwen, zelf draaiend houden, zelf eigenaar blijven — inclusief de aanname, de misser en de prijs van elke keuze.
Deze week wordt concreter dat agents in aparte checkouts kunnen werken. Rond dezelfde tijd verschijnen gedeelde instructies zoals `CLAUDE.md` en de eerste skills; ook krijgen de dev-omgevingen eigen Git-identiteiten.
Het probleem dat opdook
Zodra `dev-cdx`, `dev-gem` en `dev-cld` als aparte checkouts naast elkaar werken, zien hun commits er in de geschiedenis identiek uit: alsof ze allemaal uit dezelfde, anonieme werkplek komen. Dat zegt op zichzelf niets over wie de code heeft bedacht of geschreven, maar het maakt onzichtbaar welk werkstation welke bijdrage deed — precies op het moment dat er meerdere werkplekken tegelijk gaan bijdragen.
De makkelijke weg die ik had kunnen nemen
Ik had het daarbij kunnen laten: alle checkouts onder mijn eigen Git-identiteit, zoals toen er nog maar één werkplek was. Het verschil zou in de praktijk zelden opvallen, tot het moment dat ik juist wél wilde weten waar een bijdrage vandaan kwam.
De keuze die ik maakte en de strategie erachter
In plaats daarvan krijgt elke dev-omgeving een eigen Git-identiteit, zodat ik in de geschiedenis kan zien of een commit uit `dev-cdx`, `dev-gem` of `dev-cld` komt. Rond dezelfde tijd vullen gedeelde instructies zoals `CLAUDE.md` en de eerste skills een ander gat: ze leggen vast hoe een agent zich binnen dit project hoort te bewegen. Samen maken ze de omgeving explicieter in plaats van impliciet.
Wat het kostte
Een herkenbare commit-identiteit lost niet alles op. Het zegt wélk werkstation een bijdrage maakte, niet wie de code heeft bedacht of geschreven, en het neemt mij niet de verantwoordelijkheid af om elke wijziging zelf te beoordelen en samen te voegen. Herkomst is een randvoorwaarde, geen vervanging voor review.
Wat het nu oplevert en wat ik ervan leerde
Ik zie de verschuiving van "AI helpt mij typen" naar "meerdere werkplekken kunnen parallel bijdragen". Dat vraagt niet alleen om meer capaciteit, maar ook om herkomst en grenzen — zonder die twee wordt parallel werk lastig te volgen zodra iets stukgaat.