Week W21 · 18-24 mei 2026
Build AI. Run AI. Own AI.
Ik bouw dit niet in een lab, maar middenin mijn eigen leven als zzp'er en vader — en toch ontwerp ik elke keuze alsof er een enterprise-klant op leunt: multi-tenant vanaf dag 1, secrets die nooit een mens ziet, migraties die nooit terug kunnen. Dit is het logboek van die combinatie: zelf bouwen, zelf draaiend houden, zelf eigenaar blijven — inclusief de aanname, de misser en de prijs van elke keuze.
In de weken hiervoor liet ik agents steeds meer losse stukken van de repository aanraken: niet alleen code, maar ook databasemigraties, n8n-workflows en deploymentconfiguratie. Die vrijheid begon een eigen risico te worden, en deze week zet ik voor het eerst expliciete grenzen op papier.
Het probleem dat opdook
Op 22 mei was dat risico niet meer abstract. Op één avond moest ik het Prisma-schema en een hele reeks databasemigraties herstellen om de acc/prod-compatibiliteit terug te krijgen — een migratieversie was op een eerder moment overschreven in plaats van dat er een nieuwe aan toegevoegd werd. Een migratie is geen gewoon bestand dat je even opnieuw kunt schrijven; eenmaal uitgevoerd op een omgeving staat de historie vast. Het probleem was niet één foute regel code, maar dat er geen enkele afspraak bestond die zei welk soort bestand welke garantie nodig had.
De makkelijke weg die ik had kunnen nemen
De snelste reparatie was: dit specifieke migratieprobleem oplossen en verder bouwen. Dat had ook gewerkt — tot de volgende keer dat een agent, zonder dat soort context, weer een bestand aanraakte dat eigenlijk append-only had moeten blijven, of een n8n-workflow overschreef die alleen via een vast export/importpad beheerd mag worden.
De keuze die ik maakte en de strategie erachter
Dezelfde avond nog voegde ik, binnen tien minuten na elkaar, zes losse skills toe: een database-migratie-safeguard, een n8n-workflow-protection, een Prisma-schema-integrity-check, een infrastructure-deployment-safeguard, een Windows-shell-safety-regel en een ide-file-sync-afspraak. Geen groot framework, maar zes kleine, specifieke regels — elk gekoppeld aan het soort bestand waar hij voor geldt, niet aan een algemene "wees voorzichtig"-instructie. Een migratie krijgt een andere garantie dan een workflow-JSON, en die weer een andere dan een deploymentscript.
Wat het kostte
Het was geen uur werk met zichtbaar resultaat: ik schreef die avond alleen regels op, geen nieuwe feature. De regels zelf waren nog ongetest — of ze een agent middenin een sessie daadwerkelijk zouden tegenhouden, wist ik op dat moment nog niet. De echte toets kwam pas in de weken erna, telkens wanneer een skill daadwerkelijk aansloeg.
Wat het nu oplevert en wat ik ervan leerde
Ik wilde dat agents méér werk konden oppakken, niet minder — maar dat kan alleen als ik zelf nog kan reviewen en teruggaan op wat ze veranderen. Guardrails zijn dus geen bordje "verboden," maar de voorwaarde om straks meer los te laten zonder dat ik de rekening pas achteraf zie. Dit is het eerste moment in deze reeks waarop een skill ontstaat uit een incident in plaats van uit een plan — een patroon dat in dit logboek nog vaak terugkomt.